Leiderschap in de nieuwe economie, bestaat dat nog wel?
En is dat nieuwe leiderschap dan een kunst of een kunstje?
Met deze vragen start Nicolette Meeder dinsdag 1 december de
conferentie ‘Verleiderschap’, georganiseerd door de Stad van
Morgen in het ICSE. Met presentaties, oefeningen, reflectie,
zingeving en vreugde proberen we deze middag antwoord te
vinden op deze vragen.
Jean-Paul Close trapt af met een toelichting over de Stad van
Morgen en de uitleg van zijn 4x winst model. De Stad van Morgen
is een on- en offline community en gaat de uitdaging aan de
maatschappij te verduurzamen. Close vertelt dat uit onderzoek
blijkt dat de ‘geluksfactor’ de laatste jaren ver gedaald is.
De houdbaarheidsdatum van ons bestaan moet volgens hem
weer oneindig worden.
In zijn 4x winstmodel weegt hij het morele en materiële tegen
elkaar af. De morele complexiteit bijvoorbeeld zit hem in de
omgang met normen en waarden. ”Het morele besef leek
de afgelopen jaren om te slaan naar ‘het maakt niet uit welke
kant het verder op gaat, geld is het doel.”
Met dit in ons achterhoofd verdiepen we ons in het onderwerp:
ego. We gaan aan de slag met de stelling ‘Meer business met
meer ego’. Vragen als: ‘Wat is ego? Speelt ego een rol in overleven
van het menselijk soort? Helpt ons ego ons echt vooruit?’, spelen
een rol. Aan Aart van Wijk de eer om met dit onderwerp het
publiek aan het denken zetten en datzelfde publiek confronteert
Aart weer met zijn ideeën. Aart is van mening dat het ego zich
tegen ons keert. “We raken niet verzadigd, we willen meer.”
Toch denkt het publiek dat het ego ook nuttig kan zijn. Vooral
bij tekorten is volgens hen een ego nodig om te overleven.
De discussie blijft voortgaan, waarop we op een gegeven
moment moeten kiezen tussen de presentatie of het doorzetten
van het ontstane gesprek. Jean-Paul weet het wel:
“Deze discussie verbindt ons. Het lijkt mij nuttig deze discussie
voort te zetten.”
Aart vervolgt met dat hij vindt dat het ego niet rechtvaardig
is en geen verantwoordelijkheid neemt. De toehoorders
geven aan zich daar niet helemaal in te kunnen vinden.
Het wordt een interessante discussie.
Anjet van Linge neemt het sprekersstokje over. Om
dieperliggende waarden in een organisatie boven water te
krijgen, maakt zij gebruik van een model. Hierin komen 3
sferen van een organisatie terug. De eerste is de primaire
taak; wat moet je doen om te overleven? Het is het wat en
waar van de organisatie. De tweede sfeer gaat over de spirit
van de organisatie. Hierbij gaat het om het hoe en waarom.
Waarom doe je wat je doet? Hoe werk je samen? De derde
omvat de sfeer van het primaire weten. Op welk moment
raakt het werk de essentie van jezelf?
Deze drie genoemde sferen zijn constant in beweging.
Van Linge vergelijkt deze bewegingen met het kompas en
de vier jaargetijden. Het oosten staat voor lente (lucht),
het is een nieuw begin. Het zuiden is de zomer (vuur).
Leven en confronteren zijn kernwoorden hierin. De herfst
(water) is van ‘zijn’ en ruimte maken. Tot slot hebben we
de winter in het noorden, welke een aards karakter heeft.
Na een meditatie gaan de deelnemers aan de slag met het
beschrijven van de drie sferen voor hun eigen organisatie.
De opdracht is om de primaire taak te omschrijven en bij
het seizoen te gaan staan waarin je organisatie zich bevindt.
Hierover gaan de deelnemers die bij eenzelfde seizoen staan,
met elkaar in gesprek. Momenten van zelfreflectie komen
daarbij aan de orde.
Van Linge sluit af met de confronterende vraag: “Wat is de
vraag waarvan je hoopt dat deze niet aan je gesteld wordt
nadat je over de voorgaande onderwerpen hebt gesproken?”
In een kring in stilte zoeken we in onszelf naar het antwoord
op deze vraag.
Dan volgt er voor Jean-Paul Close een goed moment om de
kartrekkers van de werkgroepen van de Stad van Morgen in
de spotlight te zetten. Voorbeelden van deze werkgroepen
zijn gezondheid en vitaliteit, verduurzaming met het nieuwe
werken, local to local food, plattelandsontwikkeling, kunst als
bindend aspect in de maatschappij en groene steden.
Het afsluitende woord van deze middag vol bezinning en
reflectie is voor Prof. Dr. Paul de Blot: “Veel van onze
bedrijven zijn van nature adelaar, maar gedragen zich als
kip. Zij pikken voortdurend, zoeken wormen, dat zijn tekens
van hebzucht. Als je důrft te vliegen en te dromen, kun je
weer die adelaar worden.”
